Co powiecie na książki, które zamiast tradycyjnego przewracania kartek odkrywa się kawałek po kawałku?
Mowa o lapbookach, czyli rozkładanych książkach „na kolanach”, które zamieniają zwykłe czytanie w fascynującą przygodę odkrywania. Dzięki odpowiedniej wizualizacji dzieci nie tylko szybciej zapamiętują treści, ale przede wszystkim uczą się aktywnie – zadając pytania, manipulując elementami i tworząc własne opowieści. To doskonała metoda do pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych, bo daje im realny wpływ na przebieg czytania i ułatwia rozumienie treści.
Tym razem przygotowałam lapbook zawodowy, który przybliża dzieciom świat pracy i ludzi, których spotykamy na co dzień.
DIY ZAWODOWEGO LAPBOOKA
Do przygotowania książki użyłam piankowych elementów mocowanych na rzepy, ale spokojnie – wystarczą też zwykłe symbole z programu Boardmaker albo inne obrazki. Najważniejsze jest, aby całość była interaktywna i dostosowana do dziecka. Konstruując każdą książkę skupiałam się na pytaniach, które może zadawać dziecko lub dorosły. Odpowiedzi na postawione pytania zostały ukryte w poszczególnych kieszonkach. Dziś zaprezentuję cztery wybrane zawody: strażak, budowniczy, pielęgniarka i rolnik.
Kategorie lapbooka
KTO?/CO?
Odpowiadamy wskazując postać wykonującą dany zawód (np. strażak, pielęgniarka). Postać powinna być ruchoma, aby dziecko mogło ją samodzielnie manipulować.
CO ROBI?
Na to pytanie odpowiadamy wskazując wybieramy symbole PCS przedstawiające typowe aktywności (np. strażak gasi pożar)Rozkładamy je przed dzieckiem i wspólnie nazywamy.
CO MA?
Odpowiadając na to pytanie wskazujemy prezentujemy rekwizyty charakterystyczne dla zawodu: sprzęt, strój, a w przypadku rolnika – również zwierzęta hodowlane, które dodatkowo dają nam różne rzeczy z hodowli.
GDZIE?
Gdzie pracuje przedstawiciel danego zawodu? Na to pytanie odpowiada ilustracja stanowiąca tło lapbooka z etykietą miejsca
CZYM JEDZIE?
Odpowiedź na to pytanie stanowić będzie symbol PCS ilustrujący pojazd przypisany do danego zawodu.
CO DALEJ?
To próba ułożenia w porządku chronologicznym prostej 3-elementowej historyjki przedstawiającej działanie wybranej postaci. Historyjka przedstawiona jest w symbolach PCS i układana na ostatniej stronie naszego lapbooka
Składamy lapbooka
Zalaminuj trzy kartki A4 i połącz je taśmą bezbarwną.
Przyklej kieszonki z papieru i włóż do nich przygotowane elementy.
Na końcu dodaj trzy białe okienka, w których dziecko będzie układać swoje mini-opowiadanie.
Gotowe! Masz książkę, którą można czytać wiele razy i za każdym razem odkrywać coś nowego.
Czytamy lapbooka
Lapbook daje dziecku pełną swobodę w odkrywaniu kolejnych zakładek. Na początku warto pozwolić, by samo decydowało, które okienko otworzy jako pierwsze. Dorosły wtedy modeluje pytanie, np. „Kto to?”, „Co robi?” i zachęca dziecko do odpowiedzi. Przy układaniu historyjek najpierw rozkładamy wszystkie symbole, a następnie wspólnie ustalamy kolejność zdarzeń, tworząc krótką narrację. Dzięki temu dziecko uczy się nie tylko słownictwa, ale też logicznego myślenia i budowania zdań.
Możliwości zawodowego lapbooka
Za pomocą jednej książki:
uczymy identyfikowania osób, przedmiotów i pojęć z symbolami PCS,
rozwijamy umiejętność rozumienia pytań i odpowiadania na nie,
ćwiczymy myślenie przyczynowo-skutkowe,
wzbogacamy słownictwo czynne i bierne,
uczymy budowania prostych zdań i mini-opowiadań,
rozwijamy pamięć, uwagę i koncentrację,
a przede wszystkim – sprawiamy, że nauka staje się świetną zabawą.
Lapbook o zawodach można wykorzystać do całych zajęć, bo każda jego część staje się punktem wyjścia do nowych rozmów, pytań i aktywności.
Zapraszam do dzielenia się opiniami na temat wykorzystanych materiałów w komentarzach pod postem oraz śledzenia najnowszych wpisów na fb i instagram:)
Zimowo z bałwanem
Bałwan nie tylko do zabawy Jak z jednego zimowego motywu stworzyć angażujące, sensowne zajęcia dla dzieci Zimą bałwan pojawia się
Jak pomóc dziecku rozumieć czas?
Dlaczego „za chwilę” to za mało i jak pomóc dziecku naprawdę poczuć upływ czasu Dla dorosłego czas jest oczywisty. Zegar,
Plan aktywności- prosta struktura, która porządkuje codzienność
Jeśli czytałaś / czytałeś poprzedni tekst, wiesz już, że komunikacja nie zaczyna się od słów, ale od codziennych sytuacji.Plan aktywności
Komunikacja to nie słowa. To codzienne sytuacje.
Wielu rodziców trafia do mnie z tym samym zdaniem: „Moje dziecko nie mówi, więc nie wiem, jak rozwijać komunikację.” Bardzo
Zrozumieć i skutecznie wprowadzać komunikację wspomagającą i alternatywną
AAC – komunikacja, która daje głos Każdy z nas ma potrzebę wyrażania siebie – swoich myśli, emocji, pragnień. A co,
1,2,3…wyścig po zdrowie!
Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak połączyć naukę o zdrowiu z zabawą, tak aby dzieci nie tylko zapamiętały, ale też samodzielnie
